Pancratius vertelt …

Tjonge, alweer enige tijd terug dat ik van me heb laten horen. Toch is me weinig rust gegund. Het blijft een komen en gaan binnen mijn muren.
In augustus was er die prachtige trouwpartij. Tijdens de officiële woorden van de ambtenaar een heel stemmig gebeuren. Tot de aanwezige kinderen ontdekten hoe heerlijk het klinkt als je op het podium gaat rennen! Ach, en ook dat draagt weer bij aan de feestvreugde. En wat een feestelijk gebeuren daarna. De zon scheen door mijn ramen, de champagne vloeide, het bruidspaar was gelukkig en de mensen genoten.
In september was er een toch wel heel speciale gebeurtenis. Een condoleance waarbij de leden van de dansgroep van de overledene haar eerden met enkele dansen rond de baar. Zo sfeervol en bijzonder! Het werd door alle aanwezigen hevig gewaardeerd.

En meteen het weekend daarna Open Monumenten Dag. En, tja, als er toch iemand een monument is, dan ben ik dat wel. Al meer dan vijf eeuwen oud! En de organisatie had me ook nog een prachtige expositie gegund van 7 kunstenaars met beelden, keramiek, foto’s en schilderijen. Wat komt dat aan mijn muren toch goed tot zijn recht!

Ik moet u ook vertellen dat ik me eigenlijk toch een beetje verdrietig voel, ontheemd haast. Want, degene die al bijna 30 jaar zo vreselijk goed voor me heeft gezorgd, me bijna regelmatig knuffelde, heeft afgelopen zondag afscheid genomen. Ruud Dijksma gaat het nu toch wat rustiger aan doen. En ik voelde me zo veilig in zijn handen. Zal ik nu geen last krijgen van lekkages, stof op mijn preekstoel, rommel in mijn toren? En gaat het contact met mijn huurders nog wel zo goed verlopen? Ik ben ongerust. Maar misschien komt dat pessimisme wel door mijn leeftijd. Ik houd u zeker op de hoogte.

Dat afscheid zelf was wel een happening hoor. Wat waren er een mensen. De deuren tussen het Schip en de koffiekamer moesten helemaal open. Ja, dat kan! En wat een ruimte is er dan. Door mijn prachtige akoestiek kwam het Shantykoor “Kaap Hoorn” goed tot zijn recht. Vervolgens kwam de burgemeester van Drechterland Ruud de erepenning van Drechterland uitreiken. Nou, dat had hij wel verdiend. En daarna was er voor alle aanwezigen een maaltijd. Ook dit was weer een dag met een gouden randje.
Maar, we hebben weer genoeg gepraat. U weet het: Houdt de website in de gaten. www.ccp.nu

Een warme groet van uw ijsheilige Pancratius. En graag tot de volgende keer